Brede steun voor afvalinzameling

Brede steun voor afvalinzamelingDe grijze kliko houdt de politiek bezig. Alle Lees meer

Het geld is op, toch sprankje hoop voor nieuwe initiatieven

Het geld is op, toch sprankje hoop voor nieuwe initiatievenDeze week sprak de gemeenteraad over de voorjaarsnota. Lees meer

Is Rabotheater op weg naar zijn laatste seizoen?

Is Rabotheater op weg naar zijn laatste seizoen?De toekomst van het RABO theater is sinds Lees meer

Geen CDA excuus, wel gebakken peren...

Geen CDA excuus, wel gebakken peren...Gezinus Knegt (ProHengelo) heeft er een jaar mee Lees meer

Nieuw conflict B&W en horecaondernemers

Nieuw conflict B&W en horecaondernemersDaar gaan we weer. Het eerste conflict is Lees meer

Verkoop Twence: burgers de dupe

Verkoop Twence: burgers de dupe  Deze week werden de Twentse gemeenteraadsleden ingelicht over Lees meer

Hengelo heeft een nieuw parkeerbeleid nodig

Hengelo heeft een nieuw parkeerbeleid nodig  In Hengelo wordt veel gemopperd op de handhavers Lees meer

Miljoenentekort in Hengelo

Miljoenentekort in HengeloWeet U het nog? Afgelopen najaar presenteerde het Lees meer

George ten Brummelhuis: een overbodig vertrek

George ten Brummelhuis: een overbodig vertrekDeze week is George ten Brummelhuis (Burgerbelangen) opgestapt Lees meer

Rabotheater wankelt door financiële verwaarlozing

Rabotheater wankelt door financiële verwaarlozingHet Rabotheater dreigt hard onderuit te gaan. Zonder Lees meer

Brede steun voor afvalinzameling

De grijze kliko houdt de politiek bezig. Alle raadsleden (op een na) stemden enkele jaren geleden voor een nieuw afval-wegbreng-systeem. Inwoners brengen hun restafval zelf naar een ondergrondse container in de buurt. Nu het zover is, komen de problemen. Achtergrond van de nieuwe aanpak is dat B&W de afvalstroom willen terugdringen. Ter wille van het milieu. De gedachte is dat mensen beter gaan scheiden om niet zo vaak naar de ondergrondse container te hoeven lopen. Bovendien moet voor het weggebrachte restafval worden betaald, terwijl de verpakkingen gratis thuis worden opgehaald en het groenafval tegen een lage prijs. Het ideaal is dat de Hengeloër straks nog 50 kilo restafval overhoudt per jaar. Dat is een zakje afval in de maand. In de praktijk zijn dat nu 3 zakken per maand.

Bewoners van de hoogbouw moeten het afval altijd al naar de container brengen. Dat is geen probleem, Toch protesteren ze want net op het moment dat er een nieuw systeem komt, gaat de gemeente de container op grotere afstand van de flat plaatsen. Ook de voorlichting over het afval scheiden schiet te kort, zei een van de hoogbouwbewoners. De instructies op papier werken niet, alleen mondelinge voorlichting is effectief.

Een aantal inwoners is tegen het nieuwe brengsysteem. Zij wijzen terecht op de mensen die niet in staat zijn om zelf hun afval weg te brengen. Voor hen worden inmiddels oplossingen gezocht. Psychologisch hebben de afvaldeskundigen van de gemeente de introductie van het brengsysteem onhandig aangepakt door weinig rekening te houden met beperkten onder ons. Psychologie is ook niet hun vak, moet U maar denken. Inmiddels is niet alleen het college alert geworden, de hele sociale sector is inmiddels naarstig op zoek naar oplossingen voor het probleem. Dat gaat lukken en zo niet, dan zal het onderwerp net zo lang terugkomen op de politieke agenda tot er wel een oplossing is.

Ordevoorstel

Een beetje sneu is het groepje boze mensen rond Leo Jansen dat probeert om zich via de kliko in de politieke kijker te plaatsen. Ze twitteren wat af en schrijven veroordelende stukken. De groep wil de grijze container behouden. Dat is bijzonder, want Jansen was altijd voorstander van het brengsysteem. Hij wilde zelfs verder gaan door ook de gratis bak voor verpakkingen af te schaffen. Ook dit afval zou moeten worden gebracht. De inzet van de groep gaat met veel rumoer gepaard. Deze week verplaatste zich dat naar de gemeenteraad. Los van het gescheld en de negatieve kwalificaties, zijn de kernbezwaren de loopafstand tot de container (gemiddeld 250 meter zeggen de tegenstanders), de kosten (mensen die het afval wegbrengen betalen meer dan de kosten van de kliko) en de minder mobielen onder ons moeten zelf maar zien hoe het afval in de ondergrondse container terechtkomt. Behalve het laatste punt, strandden alle argumenten. De brengafstand in stedelijk gebied is gemiddeld 150 meter en via weging van het afval is onherroepelijk komen vast te staan dat de ondergrondse container iets goedkoper is dan de kliko. Voor de rest was het veel gespin en weinig wol. Aan het begin van de vergadering probeerde Jansen nog de show te stelen. Hij kwam met een ordevoorstel dat helemaal geen ordevoorstel bleek te zijn, maar een inhoudelijk punt dat later aan de orde zou komen. Hij wilde het naar voren halen. Nadat het voorstel was afgewezen verliet hij met veel tromgeroffel de vergadering, tot opluchting van velen maar zijn politieke vrienden in verbijstering achterlatend. Dat was in de rust van de wedstrijd Ajax-Manchester om de UEFA-cup. Als voetballiefhebber zal Jansen vermoedelijk geen spijt hebben gehad van zijn actie.

Hakketakken

Na het tumultueuze  begin van de vergadering volgde een ellenlang gehakketak van de tegenstanders over het nieuwe brengsysteem. Serieuze inbreng was er ook. De hoogbouwbewoners zijn al genoemd, daarnaast zijn er mensen die de manier van afval verwerken ter discussie stellen. Zij hebben zeker een punt. Er zijn twee systemen mogelijk. De huishoudens scheiden het afval thuis (het zogenaamde voor scheiden), maar het kan ook in de fabriek gebeuren (na scheiden). Zeker is dat de gemeentelijke afvalverwerker Twence niet is ingesteld op na scheiden. Dat vergt een investering van tientallen miljoenen en daar is jaren geleden niet voor gekozen. Nu is de techniek voortgeschreden en kan het wel. Het levert ook betere resultaten op voor het milieu. Hengelo moet hierover dus gaan nadenken. Maar het heeft weinig te maken met het probleem van nu: het wegbreng systeem voor het afval. Dat systeem kan onverminderd rekenen op brede steun vanuit de gemeenteraad.

Wiert Wiertsema

 

 

Het geld is op, toch sprankje hoop voor nieuwe initiatieven

Deze week sprak de gemeenteraad over de voorjaarsnota. Dat was geen vrolijke bijeenkomst. Tal van nieuwe initiatieven van inwoners en organisaties moesten worden afgewezen. Vooral werd  duidelijk hoe weinig geld de gemeente Hengelo nog heeft. Dat is opvallend, want we leven in een tijd van economische groei en dat levert nieuwe inkomsten op. Veel gemeenten gebruiken die om hun financiële positie te versterken en nieuwe uitgaven te doen. Voor Hengelo gaat die vlieger helaas niet op. De gemeente kachelt achteruit. Niet zo vreemd, want het college van B&W heeft de afgelopen jaren met steun van een raadsmeerderheid op veel te grote voet geleefd. Er is met geld gesmeten om het Warmtenet in de lucht te houden, de tekorten bij Hart van Zuid op te vangen en afscheid te kunnen nemen van projectontwikkelaar van Wijnen. Bij elkaar heeft dat 29 miljoen euro gekost. Daar bovenop komen bezuinigingen van 2,4 miljoen die zijn vooruitgeschoven naar 2018 en 2019.

Het college heeft zijn prestigeprojecten gered, maar de spaarpot is leeg. De algemene reserve is geplunderd en bevindt zich ver onder de afgesproken norm. Desondanks moet er opnieuw een miljoen af om het Rabotheater te redden en mee te doen aan de Agenda van Twente.

Nieuwe initiatieven

De consequentie van dit alles is dat de gemeente belangrijke nieuwe initiatieven van organisaties en inwoners niet meer kan betalen. Denk daarbij aan de ontwikkeling van de FBK games, het Festival 150 jaar Stork, het bestrijden van de jeugdwerkloosheid, een extra impuls voor de binnenstad, het versterken van de klimaatdoelen, het investeren in sportvoorzieningen zoals kunstgrasvelden, investeren in de haven om groei van de bedrijven daar mogelijk te maken…. De lijst met te schrappen projecten is nog veel langer. B&W en de coalitie van SP-CDA-D66-PvdA toonden hun gebruikelijke “niets aan de hand” houding. Ze prezen de initiatiefnemers en dankten hen voor hun inbreng. Geld kwam er echter niet op tafel. De woordvoerder van de grootste oppositiepartij (ProHengelo) zei zich te schamen voor het gemeentelijk beleid. “Als we zorgvuldiger met ons geld hadden omgesprongen, zouden we hier vandaag heel anders tegenover elkaar hebben gezeten”.

Sprankje hoop

Toch is er nog een sprankje hoop dat sommige initiatieven kunnen doorgaan. De jaarrekening zal een (klein) overschot laten zien en in mei maakt het rijk bekend hoeveel geld de gemeente zal krijgen in 2018. Als de rijksbegroting groeit, groeien de gemeenten mee. In 2017 was de groei 1,3 miljard. Elke miljard extra, levert de gezamenlijke gemeenten ongeveer 170 miljoen euro op in 2018. Mogelijk dat Hengelo nog een bonus tegemoet kan zien. Veel inwoners die betrokken zijn bij de nieuwe projecten, zullen dat met een zucht van verlichting verwelkomen.

In maart 2018 zijn er verkiezingen voor de gemeente. De SP hoopte vurig dat zij konden aantonen dat het financieel beheer bij hen in goede handen is. Dat plan is helaas mislukt. Het nieuwe college van B&W dat na de verkiezingen van maart 2018 aantreedt, zal het financiële puin dat dit college achterlaat, moeten opruimen.

Opgesteld door Wiert Wiertsema

 

Is Rabotheater op weg naar zijn laatste seizoen?

De toekomst van het RABO theater is sinds gisteravond uiterst onzeker geworden. Na vreemde capriolen van de SP fractie sloot de SP zich aan bij D66 en CDA die van het theater af willen. Ondertussen confronteerde Bas van Wakeren (ProHengelo) deze partijen met hún verantwoordelijk voor het ontstaan van de huidige situatie.

U herinnert zich dat het Rabotheater kampt met grote tekorten op het onderhoud van het gebouw en de installaties. Deze zijn ontstaan omdat bij de bouw in 1998 ‘rekenfouten’ zijn gemaakt. Het theater kreeg uiteindelijk veel te weinig geld voor onderhoud. In 2002 heeft de gemeente ook nog eens geld aan het onderhoudsbudget onttrokken om tekorten op de nieuwbouw te financieren.

Om het theater te redden is circa 500.000 euro extra subsidie per jaar nodig. Fracties in de gemeenteraad zeggen niet te willen zwartepieten over de schuldvraag (in dat geval zouden ze de schuld aan zichzelf moeten geven…) maar het werd wel duidelijk dat CDA, D66 en SP het theater willen overdragen aan Enschede. Hengelo kan het niet meer betalen, vinden ze.

De overdracht aan Enschede zal de doodsteek zijn voor de cultuur in Hengelo. Het Wilminktheater en de gemeente Enschede hebben aangegeven alleen een fusie te willen. Daarmee zou Enschede de baas worden over zijn belangrijkste concurrent. De gevolgen laten zich raden. De Raad van Toezicht en de directie vliegen de laan uit (zij hebben van het Rabotheater een cultureel bloeiende organisatie gemaakt) en het Hengelose theater zal een bijrolletje krijgen in het cultuurbeleid van Enschede. Voordeel voor Enschede: de huidige concurrentie van het Rabotheater is weg en in Hengelo worden alleen nog voorstellingen gegeven die Enschede extra geld in het laatje brengen. Het toonaangevende cultuurbeleid van de huidige directeur Raoul Boer gaat linea recta de prullenmand in.

Heeft Hengelo inderdaad een geldprobleem? Dat staat vast. Maar ondertussen bouwen B&W van Hengelo rustig verder aan het onrendabele Warmtenet (verlies voor de gemeente van 17 miljoen), een nieuw stadskantoor (40 miljoen) en de ontwikkeling van Hart van Zuid (12 miljoen extra). Het Rabotheater wordt na de Muziekschool het tweede grote slachtoffer van deze voor de stad rampzalige keuzen.

Toch is niet alles paîs en vree binnen de coalitie. Het  knettert en de SP heeft het moeilijk. Dat leidt tot bijzondere capriolen. SP-woordvoerder Gerard Vennegoor liet aanvankelijk weten dat het theater voor Hengelo behouden moet blijven en zei bereid te zijn daarvoor het geld op tafel te leggen. Staande de vergadering moest hij hierop terugkomen. Na een appje vanaf de publieke tribune waar fractievoorzitter Floor van Grouw en wethouder Mariska ten Heuw met kromme tenen meeluisterden. Kort daarop sloot hij zich namens zijn fractie alsnog aan bij het standpunt van D66 en CDA. Kennelijk was Vennegoor onvoldoende bijgepraat over het laatste overleg in de geheimzinnige achterkamertjes van Hengelo. Alleen de PvdA fractie blijft het theater manmoedig steunen.

Cultuurwethouder Claudio Breugink (D66) zag het aan en leunde vooral achterover in zijn stoel. Op één moment na. Hij stelde directie en raad van toezicht verantwoordelijk voor het gebrekkige onderhoud van het gebouw en de installaties. De gemeente had toch de verantwoordelijkheid aan hen overgedragen? Daarbij vergat hij gemakshalve dat het theater vanaf de start circa 350.000 euro per jaar te weinig subsidie heeft ontvangen om toekomstbestendig te kunnen zijn. Deze gemeentelijke fout komt het Rabotheater anno 2017 duur te staan.

Is alles verloren? Gaat het Rabotheater dit najaar zijn laatste seizoen in? Zover is het nog niet. De PvdA fractie verzet zich nog en deze partij heeft weinig te verliezen bij de gemeenteraadsverkiezingen in maart aanstaande. Gaat uitgerekend de PvdA de achterkamertjespolitiek in Hengelo doorbreken? We mogen het hopen en we zullen hun naam in hoofdletters schrijven. Vaststaat dat de PvdA-stem nodig is om te voorkomen dat het theater gereduceerd gaat worden tot een zalenverhuurbedrijf.

Na de voorjaarsvakantie gaat de raad praten over de begroting voor 2018. Dan zullen de eerste besluiten vallen. Cultuur minnend Hengelo moet zich daarover grote zorgen maken.

Wiert Wiertsema

 

Geen CDA excuus, wel gebakken peren…

Gezinus Knegt (ProHengelo) heeft er een jaar mee rondgelopen: het nare gevoel beschuldigd te worden van integriteitsovertredingen zonder te kunnen bewijzen dat het flauwekul is. U moet weten: de persoonlijke integriteit van een raadslid is zijn politieke kapitaal. Zonder dat, ben je nergens. Elkaar onderuit halen op dat punt doe je niet, tenzij er iets aan de hand is. Daar zijn regels voor en die heeft de gemeenteraad nu aangescherpt. Als iemand een integriteitsprobleem constateert bij een collega, wordt dat gemeld aan de burgemeester. De burgemeester onderzoekt of er iets aan de hand is en brengt de raad op de hoogte als er inderdaad een probleem is.

Gezinus Knegt is als fractievoorzitter van ProHengelo door 2 collega-raadsleden via de krant beschuldigd van integriteitsovertredingen. 1x door het CDA en 2x door Leo Janssen. In alle drie de gevallen stond het eerst in de krant, daarna kwam het pas bij de burgemeester. 3x is vastgesteld dat er geen enkele aanleiding was om een integriteitsonderzoek te doen.

Knegt heeft vervolgens gemerkt hoe moeilijk het is om iets recht te zetten als het eenmaal in de krant heeft gestaan. ‘Waar rook is, is vuur’ denken de mensen. We kunnen constateren dat het CDA en Leo Janssen hebben geprobeerd om integriteit te gebruiken als wapen om een politieke tegenstander een kopje kleiner te maken. Met smerige beschuldigingen, die uit de duim gezogen waren.

De CDA fractie heeft nu het initiatief genomen om de omgangsvormen in de Hengelose gemeenteraad te verbeteren. Dat is een goed initiatief. De raad heeft over een integriteitsprotocol gesproken en alle aanwezige waren er blij mee. Toch zit het Gezinus Knegt niet lekker dat de CDA fractie de beschuldigingen nooit heeft teruggetrokken. Hij vroeg aan Maureen Muller (de CDA fractievoorzitter) of zij hiertoe bereid was. Die praatte er over heen. Ze begreep zijn vraag, maar kwam niet met een antwoord. Gezinus Knegt blijft dus gewoon zitten met de gebakken peren….

Leo Janssen verkoos niet bij de vergadering te zijn. Maar hij heeft nog nooit ergens ‘sorry’ voor gezegd, dus dat zal ook nu niet gaan gebeuren.

Buiten deze nare bijkomstigheden, werd de bijeenkomst over het nieuwe integriteitsprotocol door de aanwezigen als goed en zinvol ervaren. Ze stemden allen in met het voorstel. Dat gaat nu als hamerstuk naar de gemeenteraad. Het afwezige lid Janssen heeft per brief aangekondigd dat hij in de gemeenteraad op de zaak terugkomt. Gaat dat iets toevoegen? Waarschijnlijk is ‘nee’ het enig juiste antwoord op deze vraag.

Wiert Wiertsema

Nieuw conflict B&W en horecaondernemers

Daar gaan we weer. Het eerste conflict is niet opgelost en daar is de volgende ruzie tussen B&W en de horecaondernemers. B&W dachten overeenstemming te hebben met de horeca over de nieuwe horecavisie. Staande de politieke markt werd het college echter geconfronteerd met bezwaren tegen de visie. Dat was tegen het zere been van wethouder Mariska ten Heuw en burgemeester Sander Schelberg. Beiden reageerden verontwaardigd, omdat ze dachten een bestuurlijke overeenkomst te hebben bereikt. Frappant is dat zich vlak voor de kerst hetzelfde voordeed. Toen waren de horecaondernemers verontwaardigd omdat het college een overeenstemming over het terrassenbeleid onverwacht opzegde. Kregen B&W een koekje van eigen deeg? Nee hoor, dat niet. Het college had de fout gemaakt om een gespreksverslag naar de gemeenteraad te sturen zonder de goedkeuring van de ondernemers te vragen. Volgens hen waren dingen anders afgesproken dan opgeschreven. Bovendien waren de afspraken onvoldoende verwerkt in de Horecavisie. Daarmee kreeg de samenwerking tussen B&W en de horecaondernemers opnieuw een harde klap.

Kern van de Horecavisie is het nieuwe sluitingstijden regime. Een deel van de horeca (met name in de Marktstraat) moet straks om 2 uur dicht zijn. Bij anderen (rond het burgemeester Jansenplein) wordt de sluiting teruggebracht naar 5 uur. De omgeving van de Pastoriestraat mag tot 6 uur open blijven, net als nu. Bij dit alles is de Marktstraat een probleem. Eental etablissementen daar handelen in strijd met de regels. Na 2 uur zijn ze illegaal open en er wordt stampende muziek geproduceerd waar omwonenden in de Marktstraat veel last van ondervinden en waarvoor de bedrijven geen vergunning hebben. Het college wil aan die illegale bedoening een einde maken.

Slachtoffer van het nieuwe beleid wordt de alom bekende automatiek in de Marktstraat. Pleisterplaats voor velen die na een avondje stappen de maag vullen alvorens huiswaarts te gaan. De automatiek is al tientallen jaren op dezelfde plek gevestigd en moet straks de deuren sluiten vanaf 2 uur. Probleem is dat het bedrijf zijn omzet grotendeels realiseert tussen 2 en 6 uur. Om 2 uur sluiten gaat echter niet, dat kan Bruin niet trekken. In dat geval dreigt een bankroet. Het is ook onrechtvaardig. Want de automatiek is volkomen legaal en geeft  geen overlast, zo werd desgevraagd door de omwonenden verklaard. Het bedrijf moet dicht na tweeën omdat anderen de regels misbruiken.

Over de automatiek is het laatste woord nog niet gezegd. Het college wil de zaak verplaatsen en de eigenaar compenseren voor de kosten. Maar dat gaat veel geld kosten. De eigenaar heeft grote investeringen gedaan om het bedrijf te kopen en te moderniseren. ProHengelo wil de zaak op dezelfde plaats te handhaven. Woordvoerder Wiert Wiertsema riep het college op om via maatwerk een nieuwe nachtvergunning aan de automatiek te verstrekken. Het zonde van het geld, vinden ze bij ProHengelo om een onderneming te verplaatsen die helemaal niet verplaatst behoeft te worden.

Besluiten werden die avond niet genomen. Op het eind van de vergadering gaf wethouder ten Heuw aan dat zij een meerderheid verwacht voor de Horecavisie in de raad. Die mededeling kwam nogal uit de lucht vallen. Voor de andere aanwezigen was dat niet duidelijk geworden die avond. Conclusie: kennelijk is het allemaal reeds afgekaart binnen de coalitie en heeft de wethouder weinig behoefte aan debat. De horecaondernemers moeten zich schikken naar de machtspolitiek van de coalitie. Het is echter niet de verwachting dat de sector zomaar akkoord zal gaan. De horecavisie zal er wel komen.

Maar “hoe nu verder?” is een vraag die steeds actueler wordt. Hoe kan het college een binnenstadsbeleid voeren dat zo veel weerstand oproept? De actuele geschilpunten zijn het terrassenbeleid, de openingstijden van de horeca, het ongewenste nieuwe stadskantoor, de onnodige renovatie van de Enschedesestraat en de grove verwaarlozing van delen van de binnenstad. B&W en de coalitie die het college steunt, hebben onvoldoende in de gaten dat partijen elkaar hard nodig hebben om de Hengelose binnenstad te laten opbloeien. Ondertussen daalt de gevoelstemperatuur tussen betrokkenen naar een nieuw dieptepunt. En U en ik weten: geen ondernemer investeert in onzekere situaties. Arme stad, als vervolgens ook nog eens het wederzijds vertrouwen ontbreekt… De problemen stapelen zich op. Hoe helpen we die de gemeente uit?

Verkoop Twence: burgers de dupe

 

Deze week werden de Twentse gemeenteraadsleden ingelicht over een mogelijke verkoop van Twence. Gaan de gemeenten cashen of niet? En wat zijn de gevolgen voor de burgers? Dat is de hamvraag. Twence is een miljoenenbedrijf dat afval verwerkt. Het is in handen van de 14 Twentse gemeenten. Afval is geld waard. Er wordt groene stroom mee geproduceerd, nadat de herwinbare grondstoffen uit het afval zijn teruggewonnen. Twence heeft een eigen vermogen opgebouwd van 110 miljoen en vorig jaar werd 12 miljoen winst gemaakt uit de operationele activiteiten. Bij tal van colleges van B&W in Twente (waaronder Enschede en Almelo) komen de eurotekens in de ogen als ze denken aan een mogelijke verkoop van Twence aan een commercïele afvalverbrander. Begrijpelijk, want met dit geld kunnen de wethouders veel mooie dingen doen in hun gemeenten. Over wat voor bedragen spreken we dan? Hoeveel is Twence waard?” Dat is voorlopig strikt geheim. Alle betrokkenen hebben een slot op de mond. Geen raadslid kreeg iets te horen. Maar met een ‘best quess’ kom je niettemin redelijk ver.

Lees verder »

Hengelo heeft een nieuw parkeerbeleid nodig

 

In Hengelo wordt veel gemopperd op de handhavers in de binnenstad. U kent ze wel. De mannen en vrouwen in hun stoere donkerblauwe uniformen die niet aarzelen om een bon uit te delen. Ze lijken op politieagenten, maar dragen geen vuurwapens. U en ik vinden zo’n bon meestal onterecht. Die opsporingsambtenaren hebben dus heel wat te verduren. Ze gaan te voet, of crossen op hun mountainbikes door de stad om de boel in de gaten te houden.

Deze week ontving de gemeenteraad een dik pak papier. Ergens in een klein hoekje stond het: onze opsporingsambtenaren controleren jaarlijks 39.000 kentekens. En 4050 automobilisten worden op de bon geslingerd. Huh??  4050 bonnen? Dat is toch meer dan 10%? Ja, inderdaad. U leest het goed. Het betekent dat 1 op de 10 parkerende automobilisten in overtreding is en op de bon geslingerd wordt als een handhaver voorbij komt. Dat lijkt abnormaal veel. Ik ga nog even door. Onze opsporingsambtenaren werken hard. Per gewerkt uur schrijven ze bijna 2 bonnen uit. Dat is veel. Het levert de stad ruim 2 ton op per jaar. Maar bovenal: door de grote pakkans zullen U en ik altijd betalen voor het parkeren. Bestraffen van foutparkeerders lijkt dus te werken, maar werken de opsporingsambtenaren wel binnen een goed parkeersysteem? Is het wel publieksvriendelijk? Helpt het de ondernemers in de binnenstad?

Er gaan stemmen op om in Hengelo vrij parkeren in te voeren. Lokaal Hengelo is zelfs een enquête gestart om het mogelijk te maken. Die enquête gaat slecht. Minder dan 700 mensen stemden in met het voorstel. Waarschijnlijk zien de Hengeloërs niets in vrij parkeren. Zij begrijpen dat vrij parkeren betekent dat de schaarse parkeerplaatsen de hele dag bezet zullen zijn. Niet door bezoekers, maar wel door mensen die in de binnenstad wonen en werken. Vrij parkeren moet meer mensen trekken naar de binnenstad, zegt Lokaal Hengelo. Dat zal dus niet gaan gebeuren. Die mensen komen echt niet met de bus naar Hengelo! Gratis parkeren maar geen parkeerplek? Dan maar liever naar Enschede of Oldenzaal, waar je moet betalen voor je auto.

Uitnodigen tot parkeren

Ondertussen werkt Burgemeester Sander Schelberg aan een brief aan de raad. Hij gaat onderzoeken hoe het kan dat in Hengelo zo veel bekeuringen worden uitgedeeld. Dat is nuttige informatie. Want ProHengelo wil een nieuw uitnodigend parkeerbeleid, dat de ondernemers in de binnenstad daadwerkelijk ondersteunt. Dat mensen uitnodigt naar Hengelo te komen zonder hen de bonnenschrik aan te jagen. We moeten nadenken over maatregelen als een effectief verkeerscirculatieplan, een sterk verbeterde bereikbaarheid van de winkels, het instellen van blauwe zones voor kort (gratis) parkeren nabij winkels en voorzieningen. Lang parkeren in de parkeergarages moet samen met de ondernemers aantrekkelijk gemaakt worden. Om dat te realiseren en misbruik te voorkomen, is controle onmisbaar. We zullen de opsporingsambtenaren nog hard nodig hebben.

 

 

Miljoenentekort in Hengelo

Weet U het nog? Afgelopen najaar presenteerde het college van B&W met veel bombarie een overschot op de begroting voor 2017 van bijna 4 ton. Wat volgde was een juichende reactie van de fractievoorzitters. Eindelijk hoefde Hengelo niet meer te bezuinigen. Het leek wel feest. “Maar de cijfers kloppen niet”, zei de fractie van ProHengelo. Geen leuke rol op dat moment, want een feestje verstoren is nooit leuk. De eerste maand van het nieuwe begrotingsjaar is nog niet verstreken, of er ligt een tekort van 4 miljoen euro op tafel. Oorzaak: een verlaging van de rijksbijdrage voor Hengelo die eerder werd genegeerd. Het blijkt dus toch een nepfeestje te zijn geweest. B&W gaan nu bezuinigen op sector de jeugdzorg en de zorg voor ouderen en gehandicapten. Vier miljoen maar liefst en dat is een politieke keuze. Het kan ook anders, ofschoon niet minder pijnlijk. Dat is namelijk snijden in eigen vlees.

In totaal wordt in de sociale sector 48 miljoen euro uitgegeven. Daar willen B&W ruim 8% op bezuinigen. Terug dus naar 92% sociaal, de bezuinigingen uit het recente verleden niet meegerekend. Dan kom je lager uit. De operatie gebeurt niet in 1 keer. Dit jaar neemt Hengelo de bezuiniging grotendeels voor eigen rekening en volgend jaar gedeeltelijk. Maar kan de gemeente dat wel doen? Is het verantwoord, na het Warmtenetdebacle (de teller staat nu 17 miljoen verlies) en de 7 miljoen verlies die onlangs moest worden opgebracht om de verliezen in Hart van Zuid te compenseren?

Daar wringt de schoen. Normaal ontvangt de gemeenteraad bij een ingrijpende begrotingswijziging een aangepaste meerjarenraming (het “Financieel perspectief”). Nu is dat niet gebeurd. Die zou immers genadeloos duidelijk maken dat het prachtige begrotingsoverschot is omgeslagen in een miljoenenverlies. Ook ontbreekt een overzicht van de mutaties in de algemene reserve en inzicht in het benodigde weerstandsvermogen.

Dat alles is opmerkelijk. Is het college opnieuw bezig om mooi weer te spelen? Is achteloosheid? Wijst het op slechte cijfers? Bij ProHengelo weten we het niet. Wel is duidelijk dat de gemeenteraad onmogelijk kan besluiten om miljoenen voor eigen rekening te nemen, als de gevolgen daarvan onduidelijk zijn. Vandaar dat de partij het college per brief heeft opgeroepen om “klare wijn te schenken”. En de extra kosten dit jaar voor het Rabotheater dienen meegenomen te worden.  De informatie moet binnen zijn voor 15 februari 2017. De dag dat de gemeenteraad voor het eerst over de voorgenomen bezuinigingen vergadert. Tja, van een overschot naar een miljoenentekort. Het kan verkeren….

George ten Brummelhuis: een overbodig vertrek

Deze week is George ten Brummelhuis (Burgerbelangen) opgestapt als raadslid van Hengelo. Hij voelde zich niet meer thuis in de gemeenteraad. George had knallende ruzie met burgemeester Sander Schelberg na een gesprek over zijn integriteit als raadslid. Is George niet integer? Jawel hoor. Voor zover zijn collega’s dat kunnen beoordelen, is hij een integer raadslid. Hij verkeert echter in een moeilijke situatie. Daar komt bij: George is geen “handige Henkie” in de politiek, maar een gedegen raadslid. Ten Brummelhuis had het gevoel als mede eigenaar van Café de Appel onder druk te worden gezet door een ander lid van de gemeenteraad. Die verweet hem belangenverstrengeling. Dat raadslid is een notoire giftspuiter die zonder bewijs iedereen beschuldigt waar hij een hekel aan heeft. George ten Brummelhuis zocht daarop bescherming bij burgemeester Sander Schelberg. Dat is verstandig, want het staat allemaal in de krant omdat de redactie van TC Tubantia nog steeds vindt dat het nieuws is als deze giftspuiter een nieuwe fake beschuldiging lanceert. U en ik lezen de krant, we weten dat naar bewijzen niet wordt gevraagd.

Het gesprek met de burgemeester verliep voor ten Brummelhuis anders dan verwacht. Hij zocht bescherming, maar kreeg kritische vragen. De temperatuur liep op. Er zijn zelfs dingen gezegd die soms gewisseld worden, maar waarvan je later meestal spijt krijgt. Dat overkomt ons allen wel eens. Normaliter praat je dat uit, zand erover, klaar. Maar hier niet. Bij George zat de kwestie diep. Erg diep. Vol emotie heeft hij zijn kant van de zaak in de raadsvergadering verteld. De heren hebben elkaar niet gespaard, dat werd wel duidelijk. De burgemeester klapte echter niet uit de school. Schelberg beperkte zich terecht tot een functionele weergave van de situatie.

Het probleem is dat George als horecaondernemer zijn broodwinning in gevaar ziet komen. De terrassen in Hengelo moeten kleiner worden, zeggen B&W. Ten Brummelhuis wil zich verweren, maar kan binnen het gemeentehuis niets doen. De gemeentewet verbiedt dat raadsleden persoonlijke belangen bepleiten bij raad en college. Die belangen mogen geen rol spelen in de besluitvorming van de raad. Wat ten Brummelhuis wel kan doen is praten met burgers en bewerkstelligen dat anderen van buiten het gemeentehuis, zich verzetten tegen het beleid. Collega’s, klanten, relaties. George deed dat en liep daarbij naar eigen zeggen over “het smalle pad” dat zich bevindt tussen wat wel en niet is toegestaan, wetend dat burgemeester Sander Schelberg niet schroomt om integriteitsproblemen direct aan de orde te stellen.

Bij ten Brummelhuis is geen sprake van een integriteit-schending, dat verklaarde de burgemeester in de raad. Daarmee is de kous af. George kon dus rustig blijven zitten, maar deed dat niet. Hij voelde zich niet meer thuis in de gemeenteraad. Zijn gevoel van veiligheid is weg. Na zijn verklaring, vertrok ten Brummelhuis onmiddellijk uit de raadsvergadering. De collega’s verbluft achterlatend. Achteraf is het jammer dat zijn partij (Burgerbelangen) de dagen tussen de ruzie en de raadsvergadering, niet heeft aangegrepen voor het bewerkstelligen van een afkoelingsperiode en een poging om de goede verhoudingen te herstellen. Want het vertrek van George ten Brummelhuis was gemeten naar de feiten, een overbodig vertrek.

Wiert Wiertsema

 

Rabotheater wankelt door financiële verwaarlozing

Het Rabotheater dreigt hard onderuit te gaan. Zonder financiële impuls van de gemeente zal het theater deze zomer om veiligheidsredenen zijn deuren moeten sluiten. De hijsinstallatie (onmisbaar in een schouwburg) is versleten en moet worden vervangen. Geld voor die investering is er niet. Oorzaak van deze ellende is financiële verwaarlozing van het theater door de gemeente Hengelo. Dat begon al bij de nieuwbouw in 2000. Om het onderhoud en de vervangingsinvesteringen tot 2030 te garanderen was een pot geld beschikbaar gesteld: het Fonds Vervangingsinvesteringen. De gemeente beheerde het fonds en zou het onderhoud en de reparaties gaan betalen. De nieuwbouw viel alleen flink duurder uit dan verwacht. B&W gebruikten toen geld uit het fonds voor de overschrijdingen. Bij de opening van het Rabotheater zat er nog slechts 1 miljoen in kas. Veel te weinig voor 30 jaar onderhoud en vervanging. B&W deden hun ongebruikelijke greep in de kas omdat de toenmalige gemeenteraad de overschrijdingen op de bouwbegroting beu was en begon te steigeren. Alles beter dan ruzie met de raad, moet het toenmalige college hebben gedacht, Saillant detail: de huidige voorzitter van de Raad van Toezicht van het theater (Henk Nijhof) was destijds als wethouder van GroenLinks medeverantwoordelijk voor de gang van zaken.

Negeren

In de eerste 16 jaar van het Rabotheater kon het probleem nog worden genegeerd. Het gebouw was fonkelnieuw en de benodigde reparaties en vervangingen waren beperkt. In 2011 was het geld echter vrijwel op. Op dat moment ontdeed het college van B&W zich van zijn verantwoordelijkheid. Het Fonds werd opgeheven en het restantbedrag (77.000 euro) is overgemaakt naar het theater. Dat mocht het zelf verder uitzoeken.

Het Rabotheater heeft zich verweerd zich tegen deze financiële verwaarlozing. In 2010 en 2011 is de gemeente gewezen op het feit dat in de toekomst onvoldoende middelen beschikbaar zouden zijn voor onderhoud en vervanging. Het zou nijpend worden in 2016. De gemeente reageerde daar niet op. Jaar na jaar werd het probleem in de begroting en jaarrekening zichtbaar gemaakt, want het theater krijgt ruim 1 miljoen euro subsidie per jaar.

De afgelopen periode is in de gemeenteraad vaak gesproken (en geruzied) over een bezuiniging van 50.000 euro op het theater. Achteraf was dat een discussie om des keizers baard. B&W hebben de raad nooit verteld dat een miljoenenprobleem in aantocht was. Wethouder Mariska ten Heuw (SP) laat nu uitzoeken hoe berichten daarover van het theater in een bureaula konden verdwijnen. Het is voor de gemeenteraad een herbeleving van de gebeurtenissen bij het Warmtenet. Ook daar is op cruciale momenten belangrijke financiële informatie niet op tafel gekomen.

Zondebok

In de politiek wordt inmiddels druk gezocht naar zondebokken. Dat gebeurt om (zoals zo vaak) het eigen falen te verhullen. U moet weten: PvdA en CDA waren er in 2000 ook al bij. Zondebok-kandidaat nummer 1 is Raoul Boer, directeur van het Rabotheater. Zijn naam zoemt rond. Maar zijn vertrek zou buitengewoon onredelijk zijn. Het RABO theater (blijkt uit extern onderzoek) functioneert als toptheater binnen de culturele markt. Er is een goed artistiek aanbod, er zijn veel gebruikers, de kosten zijn (vergelijkenderwijs) laag en de opbrengsten hoog. Het RABO theater draait zwarte cijfers. Dat alles is prima en een uitstekende basis om verder te gaan. Boer en zijn medewerkers hebben van het theater een groot succes gemaakt. In feite is het enige probleem het optreden van het gemeentebestuur van Hengelo, dat om opportunistische redenen zijn verantwoordelijkheid voor onderhoud en vervanging heeft verzaakt.

Deze week besteedt de gemeenteraad aandacht aan de kwestie. Het college wil 3 ton beschikbaar stellen om de eerste nood te lenigen. Dit voorjaar zal de gemeenteraad moeten besluiten om de reparaties aan de hijsinstallatie voor zijn rekening te nemen (totaal circa 1 miljoen) en de subsidie te verhogen met circa 4 ton per jaar. Zo worden onderhoud en vervanging alsnog gegarandeerd.

De gemeenteraad herstelt de grove fouten uit het verleden. En wat doet Henk Nijhof, de ex-wethouder, de voorzitter van de Raad van Toezicht? Die nipt aan zijn koffie, kijkt een beetje pijnlijk, trekt voorzichtig aan zijn snor en bepeinst wat hij en zijn GroenLinkse opvolgster gedurende 20 jaar in Hengelo hebben teweeg gebracht…

Nieuwe overschrijdingen bij Warmtenet

De oppositie had nog zo gewaarschuwd: de overschrijdingen bij het Warmtenet zijn nog niet voorbij. En ja hoor, ze krijgen gelijk. Opnieuw valt het project duurder uit. Minimaal 2 miljoen om precies te zijn, mogelijk oplopend naar 2,67 miljoen euro. Op 31 december 2016 zou de boel overgedragen worden aan externe partners. Ook dat gaat niet door. De gemeente blijft voorlopig verantwoordelijk. Dat blijkt uit een brief die B&W vlak voor de kerst naar de gemeenteraad hebben gestuurd. De aanleg van Warmtenet (warm water van Akzo wordt gebruikt voor stadsverwarming) heeft tot dusver 29 miljoen gekost. Onder aftrek van subsidie blijft 15 miljoen over die Hengelo zelf moet betalen. Daar komt nu tenminste 2 miljoen bij. Als belastingbetaler ziet U er geen cent van terug, terwijl het project aanvankelijk wel als ‘terugverdien model’ aan de raad werd verkocht. Dat was nog in de tijd dat GroenLinks wethouder Janneke Oude Alink aan de macht was. Sindsdien zijn de kosten steeds maar opgelopen.

Om anno 2016 van het gedonder af te zijn, ging de gemeenteraad afgelopen zomer in meerderheid akkoord met de extra kosten en het afstoten van het project op het einde van het jaar. De oppositie zag het niet zitten en koos voor een goedkopere oplossing. De PvdA was tevreden. “Eindelijk geen risico’s meer”, verzuchtte fractievoorzitter Maarten Hollander destijds. Dat blijkt nu toch weer anders te liggen. In september dook al een eerste tekort op van bijna 1 miljoen.

Nieuwe brief

Nu ligt er dus weer een brief van B&W aan de gemeenteraad met nieuwe tekorten. Gaat dat een keer stoppen? Nee, U en ik kennen inmiddels de wet van het Warmtenet. Die wet is simpel en luidt: wat kan oplopen, loopt ook op. Dat gaat niet over de watertemperatuur, maar over de kosten, euro’s dus. Het college van B&W van Hengelo is ongeveer de enige die met deze wetmatigheid geen rekening houdt. Daar haakt een tweede probleem op in: de voorgenomen overdracht van het project aan de externe partners (eind 2016) is uitgesteld. De gemeente blijft voorlopig verantwoordelijk voor het Warmtenet en moet betalen voor alles wat misgaat. Kijk dus niet raar op als het college straks opnieuw met kostenstijgingen bij de gemeenteraad komt.

Goud geld

Tja. Het kan niet op in Hengelo als het om Warmtenet gaat, het prestigeproject dat ooit is opgezet om de duurzaamheid te dienen en GroenLinks ter wille te zijn… Het blijft goud geld kosten. Ondertussen zet de verpaupering van de Hengelose binnenstad gewoon door. De broodnodige investeringen worden niet gedaan. Op diverse momenten kon Hengelo de afgelopen jaren zijn verlies nemen door het warmtenet-project af te bouwen of een andere wending geven. Helaas, het politiek prestige van de SP-PvdA-CDA-D66 coalitie stond de ratio in de weg. Wat Hengelo aan geld heeft (of had), wordt in de grootste financiele flop aller tijden gestoken. En dat blijft nog even zo.

Opgesteld door Wiert Wiertsema

 

Terrassencrisis in Hengelo

Tussen de Hengelose ondernemers en het college van B&W is een crisis ontstaan. De ondernemers hebben het overleg opgeschort. Aanleiding is de invoering van het nieuwe terrassenbeleid. De ondernemers verenigt in de Stichting Centrummanagement Hengelo (SCH) nemen het college in hoge mate kwalijk dat dinsdag bij de behandeling van een motie over het nieuwe terrassenbeleid, de raad niets is verteld over het standpunt van de Hengelose ondernemers. Die onvrede blijkt bovendien veel breder te zijn. De SCH verwijt het college dat er na bijna drie jaar binnenstadbeleid niet naar de ondernemers wordt geluisterd en er ook weinig is bereikt. Ideeën van de ondernemers die wethouder Marcel Elferink (CDA)  zei “te omarmen” heeft hij nooit uitgevoerd. De ondernemers: “Wij zien in de dagelijkse praktijk weinig terug van dit omarmen, waarderen en aansluiten”. Ze zijn het zat. Na drie jaar binnenstadbeleid zonder resultaat voelen ze zich niet serieus genomen.

Ondertussen wordt wel gestart met het aanpakken van de terrassen. Dit succesnummer van de laatste jaren wordt aan banden gelegd. Een motie van ProHengelo (mede ondertekend door Burgerbelangen) om nog eens met de ondernemers te gaan spreken als gemeenteraad, werd afgewezen. Het gevolg is dat verkleining van tal van terrassen doorgaat. Ondernemers worden op kosten gejaagd. De indieners van de motie vinden dat vooral gekeken moet worden naar de veiligheid van klanten en passanten op straat. Die moet te allen tijde zijn gegarandeerd. Voor het overige heeft de Hengelose binnenstad alleen maar baat bij de nieuwe bezoekersstromen en de gezelligheid die de terrassen bieden. Dat heeft Hengelo een ander aanzien gegeven. “De kip met de gouden eieren moet je niet slachten” vinden ze bij ProHengelo. ProHengelo wil dat de raad op korte termijn gaat spreken met het college over de crisis die is ontstaan met de Hengelose ondernemers.

Opgesteld door Wiert Wiertsema

Stadsbank dupeerde klanten

Column van Marten Klaver

De Stadsbank dupeerde haar klanten. De misstanden betroffen onvoldoende informatieverstrekking, een gebrekkige klachtenprocedure, overschrijding van wettelijke termijnen, incomplete dossiers en bovenal werd er niet geluisterd naar de klanten. Klanten moesten zelf hun budgetbeheer doen, terwijl het onvermogen om het budget volwassen te beheren de oorzaak van de schulden was. Ook leefde de klant in de veronderstelling dat de Stadsbank het beheer overnam.  Dit alles zijn uitingen van een bepaalde cultuur die in de Stadsbank heerst.

Deze cultuur is op het systeem gericht en niet op de klant.  De Stadsbank als systeem corrigeert nu haar tekortkomingen. Er komt een klantmanager, er komen passende maatregelen die de communicatie verbeteren. De werkwijze wordt aangepast.  We lezen dat de website ’s avonds een hoogtepunt bereikt en dat de mensen hun zorgen uiten en dingen willen regelen. We lezen echter niet hoe er naar de klant geluisterd wordt. Het blijft gissen en toch is dit waar het om draait.  Blijft over dat de cultuur van de Stadsbank goedwillend is en tekortkomingen corrigeert, maar niet het hart van de klant kan raken. Het systeem staat centraal en de klant is bijkomstig. Er zou meer ruimte moeten komen bij de Stadsbank en ook voor de verslaggevers voor het gevoel, zodat we kunnen zien hoe er geluisterd wordt naar mensen die in de knel komen.

 

Ali Oflazoglu weg als raadslid

Tringggg…. Daar ging zaterdagmiddag de telefoon van Gezinus Knegt. Fractievoorzitter van ProHengelo in de gemeenteraad van Hengelo. Het Hengelose gemeenteraadslid Ali Oflazoglu aan de lijn. Hij vertelde Knegt over een onderzoek dat gaande is in Enschede naar Zorgbureau Maatwerk waar hij werkt als begeleider van cliënten. Het bureau zou tekort schieten en zijn cliënten niet goed helpen. Dat telefoontje was belangrijk, omdat het bureau ook klanten uit Hengelo onder zijn hoede heeft. Subsidiegeld afkomstig van de gemeente Hengelo, gaat dus ook naar het Zorgbureau. De gemeente Hengelo was inmiddels een eigen onderzoek begonnen en daarbij liggen ook de werknemers van het Zorgbureau onder de loep. Bij ProHengelo doken ze er bovenop. En wat bleek? De Enschedese berichten over de verrichtingen van Zorgbureau Maatwerk waren bepaald niet mals. Onno van Veldhuizen, de burgemeester van Enschede, sprak over “valse zorg”. Er zou volgens de Enschedese burgemeester sprake zijn van ernstige tekortkomingen en het niet leveren van zorg, terwijl er wel voor betaald is door de gemeente. Is dat in Hengelo ook zo? Niemand die het weet. Dat wordt nu uitgezocht.

Ali Oflazoglu geeft aan altijd normaal zijn werk te hebben gedaan. Bij ProHengelo kennen we hem ook als een consciëntieuze man. Maar een onderzoek door de gemeente Hengelo naar een eigen raadslid? Dat kan natuurlijk niet. Daarom heeft Ali Oflazoglu zelf besloten om onmiddellijk op te stappen als raadslid. Dat past in de traditie van ProHengelo. Oflazoglu wordt opgevolgd door Frits Albek. Met hem is afgesproken dat Ali Oflazoglu op zijn post terugkeert als blijkt dat hem geen blaam treft. Voormalig raadslid Ali Oflazoglu geeft aan alle vertrouwen te hebben in het onderzoek en de uitkomsten met een gerust gevoel af te wachten.

 

Terrassen inperken of niet?

In 10 jaar heeft Hengelo zich ontwikkeld tot stad van terrassen. Gelukkig maar. Het camoufleert veel ongewenste ontwikkelingen zoals lege winkelpanden, de terugloop van winkelend publiek en de kaalslag rond het gemeentehuis. De meesten uwer zullen misschien geen frequente café- of terrasbezoeker zijn. Maar liefhebber of niet, de terrassen zijn absoluut een aanwinst voor de stad. Stelt U zich Hengelo eens voor zonder al die terrassen! Een jaar of 4 geleden keek de gemeente daar nog anders tegen aan. Men zag vooral de wildgroei (een doorn in het oog!) en niet de economische kansen. De raad stelde toen op voordracht van B&W een Nota Terrassenbeleid vast. Die is vervolgens jaren in de kast blijven liggen. B&W durfden niet door te pakken.

Nu wil het college de nota alsnog invoeren. Is dat verstandig? Dat is nog maar de vraag. Het betekent dat de horeca op kosten wordt gejaagd en dat veel ondernemers een deel van hun terras moeten inleveren. Dat is een probleem. Het scheelt niet alleen omzet, ook het personeelsbestand dreigt te worden ingekrompen. De gevolgen voor het aanzien van de binnenstad moeten ook niet onderschat worden. Daarom stelt ProHengelo voor om nog eens naar de nota te kijken. Wat zijn de problemen waar de horeca tegenaan loopt? Wat zijn de gevolgen? Waarom wil de gemeente eigenlijk ingrijpen? Waar moet wel en waar hoeft niet ingegrepen te worden?

Lees verder »

Museum voor moderne kunst in Hengelo

Twente heeft talloze grote kunstenaars voortgebracht en Hengelo als stad heeft daarbij een belangrijke rol gespeeld. De beeldende kunst in Twente is van een bijzonder niveau, maar veel van dit werk ligt in depots, hangt in saaie kantoorgebouwen of is versnipperd over musea buiten Twente. Een museum voor moderne kunst in Hengelo kan de Twentse cultuur een nieuwe impuls geven. Veel pleit daarvoor. Er zijn zo veel werken van hoge kwaliteit gemaakt door mensen als Eef de Weerd, Henk Lamm, Jan van der Leest, Jan Broeze, Jan te Wierik, Riemko Holtrop. Klaas Bernink, Ferdinand Boersma, Erna Bosch, Johan Haanstra, Rob Hilgersom, The0 Wolvecamp, Jan Reef, Henk ter Horst, Kees Gorter, Lidy Noordhuis en vele anderen. Vooral de jaren tussen WO II en 1985 was een tijd van grote culturele bloei. Dat zie je terug in de Hengelose kunstcollectie. Die telt een paar duizend werken. En nog steeds zijn er in Twente verbluffend goede kunstenaars aan het werk! Het idee om een museum te stichten voor de Twentse kunstenaars is afkomstig van ProHengelo. De partij vindt dat de Twentse kunst en de Twentse kunstenaars te weinig waardering ontvangen.

Een belangrijke oorzaak is dat hun werk bijna niet is te zien. Daar komt bij dat de Twentenaren het ook een beetje moeilijk vinden om trots te zijn op de grootse prestaties van hun streekgenoten. Toch kan die trots veel brengen. Dat zie je elders. De Friese kunstenaars zijn bijvoorbeeld te zien in Museum Belvédère in Heerenveen (49.000 bezoekers per jaar), de Larense kunstenaars kregen het Singermuseum (200.000 bezoekers) en de Bergense kunstenaars hangen in het recent verbouwde Museum Kranenburgh (68.000 bezoekers). Het Groninger museum is groot geworden dank zij de schilders van “de Ploeg”.

De komst van een museum is niet alleen een culturele stimulans, ook voor de stad Hengelo is het een goede zaak. Musea in NL ontvangen maar liefst 30 miljoen bezoekers per jaar. De  jaaromzet is 1 miljard euro. Museum More bijvoorbeeld (net een jaar in bedrijf in Lochem) heeft in zijn eerste jaar 100.000 betalende bezoekers ontvangen! In die markt kan Hengelo een stevig graantje meepikken. De conclusie is dat Twente veel te weinig doet met de eigen beeldende kunstenaars. Het geldt voor de werken gemaakt in herbouwperiode, maar ook de eigentijdse kunstenaars komen er bekaaid af. Voor de Twentse cultuur is een museum belangrijk omdat het een platform biedt voor fantastische kunstwerken van Twentse origine. Twente wordt er beter van als Twentse kunstenaars aan een groot publiek worden getoond.

Vorige week was er een politieke markt over de toekomst van de oude MTS. Daar is het WTC gevestigd, maar de zijvleugel staat nog steeds leeg. Het gebouw is een monument uit de wederopbouwperiode -tevens de bloeiperiode van de Twentse kunst. De gemeenteraad wil het gebouw niet afbreken, maar wat dan wel? ProHengelo wil onderzoeken of hier een museum voor moderne Twentse kunst kan worden gevestigd. De locatie is prima (naast het station), het gebouw is geschikt en  de WTC functie is uitstekend te combineren met moderne beeldende kunst. Die versterken elkaar alleen maar. Het college van B&W heeft aan de raad toegezegd te onderzoeken wat de toekomstmogelijkheden zijn voor de oude MTS. Daarbij zal ook de vestiging van een museum meegenomen worden. Het is de eerste keer dat serieus nagedacht wordt over het exposeren van de Twentse kunst. Misschien komt de tijd nog eens dat Twente trots de kunstenaars kan laten zien die op d’Oale Groond hun sporen hebben nagelaten.

Opgetekend door Wiert Wiertsema

Woningnood in Hengelo is een blijvertje

hoofdschuddendDe woningnood in Hengelo zal de komende jaren niet worden opgelost. De SP als grootste coalitiepartij heeft zijn ambities op dat punt opgegeven. Dat bleek tijdens de behandeling van de Woonvisie. De SP ging staande de vergadering akkoord met het op peil houden van de bestaande voorraad sociale huurwoningen. Die is zoals U weet met 14.000 woningzoekenden en 1200 toewijzingen veel te klein. SP en ProHengelo dienden vorig jaar een gezamenlijke motie in om 1000 woningen extra te bouwen in Hengelo. Onderzoek had uitgewezen dat tot 2025 tenminste 730 nieuwe huurwoningen nodig zijn. De uitvoering van de motie werd door CDA wethouder Marcel Elferink direct op de lange baan geschoven. Eerst moest er een Woonvisie komen. Die is er nu en wat blijkt? De motie van ProHengelo en SP wordt niet uitgevoerd. Extra huurwoningen  komen er definitief niet in deze periode. Ook plannen van de SP om de gemeente zelf het initiatief te laten nemen voor woningbouw, zijn gestrand. In plaats daarvan komt er nieuw onderzoek naar de woonbehoefte in Hengelo. Dat moet voor juni 2017 zijn afgerond. De uitkomsten worden meegenomen in de gesprekken met Welbions over de afspraken voor het jaar 2018.

Weinig bereikt

Het betekent kort en goed dat de SP de afgelopen jaren niets heeft bereikt bij het bestrijden van de woningnood. ProHengelo leverde scherpe kritiek op deze slappe houding van de SP fractie. “Een fundamentele koerswijziging” zei Wiert Wiertsema. “Het is veel beloven en weinig doen”. Voor het opgeven van de ambitie krijgt de SP slechts onderzoek terug, Dit ontlokte Gezinus Knegt de opmerking “dit is het college van de onderzoeken; als besluiten genomen moeten worden, vlucht men in verder onderzoek”. De SP krijgt dus een onderzoek, maar dat is vooral een uitstel manoeuvre. Er liggen al diverse onderzoekingen. Als er in 2017 iets nieuws uitkomt, duurt het nog jaren voordat verdere stappen kunnen worden gezet. Bovendien is 2018 een verkiezingsjaar en normaliter is dat een verloren jaar voor nieuwe plannen.

5-jarige huurcontracten

Nieuwbouw is vooral nodig omdat de doorstroming stokt. Veel mensen vinden het prettig om te blijven waar ze zitten, ondanks een hoger inkomen. Dat is inherent aan het huursysteem en de huurbescherming die mensen hebben. Dat is prima, want het verblijf van beter betaalden in de wijk is goed voor de sociale stabiliteit. De PvdA wil deze mensen nu toch uit hun huizen zien te krijgen door het afsluiten van tijdelijke huurcontracten. Grote delen van de gemeenteraad (o.a. de SP en ProHengelo) zijn faliekant tegen. Want de huurbescherming wordt tot een wassen neus gemaakt. Bovendien is er geen alternatief. Voldoende duurdere huurhuizen zijn er niet in Hengelo en dus worden vele mensen gedwongen naar elders te vertrekken. Een kansloze motie voor 5-jarige huurcontracten werd door de PvdA schielijk ingetrokken na alle ongezouten kritiek. Ook Welbions heeft in de conceptafspraken 2017 met de gemeente 2 jarige huurcontracten voorgesteld. Een raadsmeerderheid vindt dat ook dit plan moet worden geschrapt. CDA wethouder Marcel Elferink weigerde zich echter uit te spreken over het aangaan van tijdelijke huurcontracten.

Goede richtlijnen

Het is niet alleen kommer en kwel met de Woonvisie. Deze bevat ook veel belangrijke en goede richtlijnen voor de toekomst. De gemeente gaat bijvoorbeeld flexibeler werken. Het eindeloos wachten op initiatieven van projectontwikkelaars is voorbij. In talrijke ruimtelijke plannen worden woningen geschrapt. Dat maakt het mogelijk om op andere plaatsen wel te gaan bouwen. Maar ook het langer zelfstandig blijven van ouderen gaat beter geregeld worden, oude panden krijgen veel meer aandacht en er komt meer aandacht voor de ontwikkeling van het wonen in stedelijk gebied. Nieuwe stadsuitleg in de groene zones behoort tot het verleden.

Geen extra woningen na komst erkende vluchtelingen

bouwenIn 2016 en 2017 komen honderden erkende vluchtelingen naar Hengelo. Zij zijn of worden merendeels gevestigd in sociale huurwoningen. De stad bouwt echter extra woningen om dit te compenseren. ProHengelo had hier wel om gevraagd. Wethouder Marcel Elferink (CDA) vindt dat de woningmarkt de opvang van de erkende vluchtelingen wel aan kan. In 2016 gingen circa 160 sociale huurwoningen met voorrang naar erkende vluchtelingen. Naar verwachting zullen in 2017 circa 150 nieuwkomers in Hengelo gehuisvest worden. ProHengelo wil niet dat de opvang van vluchtelingen ten koste gaat van de woningzoekenden in Hengelo. Er staan 14.000 mensen op de wachtlijst voor een sociale huurwoning, terwijl jaarlijks slechts 1200 woningen opnieuw in de verhuur gaan. ProHengelo vindt dat vluchtelingen welkom zijn in Hengelo, maar de gemeente moet zorgen voor extra woonruimte bovenop de bestaande voorraad sociale huurwoningen. Begin juni had het college in een brief over statushouders belooft dat er twee concrete bouwprojecten zouden komen. Kantoorpanden worden tot wooneenheden omgebouwd en er zou een voorstel komen voor tijdelijke woningen. Beide projecten komen voorlopig niet van de grond. Daarmee is een belofte aan de gemeenteraad gebroken. ProHengelo diende een motie in om de wethouder tot meer activiteit aan te zetten.

Woordvoerder Wiert Wiertsema van ProHengelo betoogde dat concurrentie op de woningmarkt tussen Hengelose woningzoekenden en erkende vluchtelingen voorkomen moet worden. Concurrentie is onrechtvaardig voor woningzoekenden, gevaarlijk en het leidt tot onnodige spanningen. B&W erkennen het probleem echter niet. SP woordvoerder Vincent Mulder liet ook doorschemeren bezorgd te zijn. Hij probeerde het college te bewegen alsnog een brief te schrijven over aanvullende huisvesting voor statushouders. Dat gaat echter niet gebeuren. Als doekje voor het bloeden zal de wethouder nog een keer inventariseren hoe het staat met de komst van erkende vluchtelingen en de raad hierover berichten. Voor de SP was dit voldoende om zich tegen de motie van ProHengelo te keren. De motie werd gesteund door ChristenUnie, VVD en ProHengelo. De coalitiepartijen SP, CDA, D66 en PvdA stemden tegen, waarmee de motie werd verworpen.

De bestuurscultuur in Hengelo

marten klaver2Door Marten Klaver

Recent verscheen een BING rapport met de vraag of de integriteit van een raadslid geschonden was. Het BING rapport bevat allerlei kenmerken van een toedekkende bestuurscultuur.

In het BING rapport lezen we het volgende. Een raadslid komt voor zijn eigen belangen op. Hij informeert om zijn belang te realiseren. Ambtenaren zijn hem behulpzaam. Hij zorgt ervoor dat hij formeel binnen de integriteitscode blijft. Hij maakt vele overtredingen. Hij noemt zichzelf naïef en niet altijd bewust van de regels. BING bedekt dit met de mantel der liefde en doe dit af als menselijk tekort en onzorgvuldigheden. Gevoelsmatig  schendt hij zijn voorbeeldfunctie als raadslid.

Ambtenaren blijken wezenlijke zaken vergeten te zijn of geven wisselende verklaringen. Lagere ambtenaren, die politieke druk signaleren, worden overruled door hogere ambtenaren en de wethouder, die politieke druk ontkennen. De antwoorden van de ambtenaren zijn ontwijkend en toedekkend. Het BING rapport doet tekortkomingen van de ambtenaren af als onzorgvuldigheden. Gebrek aan transparantie, een wezenskenmerk van integriteit, blijft onbesproken

Deze kenmerken van een toedekkende bestuurscultuur zorgen voor een grauwsluier die over Hengelo hangt. De transparantie is volledig afwezig.
We zagen dit ook in de reactie van het CDA op het bekend worden van de overtredingen. We zagen dit bij Toermalijn. We zien dit landelijk.
Willen de burgers weer vertrouwen krijgen in de politiek dan zal de bestuurscultuur van toedekken moeten veranderen in echte transparantie.

Financiële donderwolken

money moneyFinanciële donderwolken hangen boven Hengelo, zegt ProHengelo. Maar B&W ontkennen. De begroting van de stad is op orde, schrijft het college aan de gemeenteraad. Het college presenteerde een begrotingsoverschot aan de raad voor de komende jaren. Iedereen blij, want geen bezuinigingen meer. De mensen van ProHengelo zien het alleen anders. Zij prikten het ballonnetje door. Feit is dat de gemeente in 2016 financieel hard achteruit is gegaan. Dat zijn de gevolgen van de aanleg van het zwaar verliesgevende warmtenet (ruim 15 miljoen euro verlies op dit prestigeproject) en de grote verliezen die zijn genomen op het project Hart van Zuid (12 miljoen euro). De zwaarste risico’s die drukten op de gemeentebegrting zijn daarmee voorlopig afgekocht. Dat is positief. Het opgespaarde geld om de risico’s op te vangen zou nu moeten vrijvallen ten gunste van de algemene reserve. Maar de reserve is met 2,5 miljoen afgenomen omdat deze niet opwoog tegen de afboeking van ruim 11 miljoen die Hengelo moest doen op het warmtenet.

Nieuwe gevaren

Komt de gemeente na deze sanering in rustiger vaarwater terecht? Nee. De gevolgen van onverstandige beslissingen uit het recente verleden blijven doorwerken in 2017 en 2018. De financiële kracht is weg. De reserves zijn kleiner geworden, terwijl zich nieuwe risico’s aandienen. Zo lopen de kosten van het stadskantoor (prestigeproject nummer 1) op. De aanbesteding is mislukt. Daar wordt op dit moment nog zeer geheimzinnig over gedaan. Ofschoon gebrek aan openheid de problemen alleen maar groter maakt. Er is ook nog geen geld gereserveerd voor de Agenda van Twente, terwijl de raad aangeeft te willen doorgaan. Als het geld straks toch op tafel moet komen en een extra tekort ontstaat, zal het college de handen in onschuld wassen. Maar de grootste klap is de bezuiniging op de rijksbijdrage voor de zorg van bijna 3 miljoen en de meeruitgave in 2016. Hengelo ziet die bezuiniging al jaren aankomen. Het probleem is echter niet aangepakt. In de begroting voor 2017 zit een gat van ruim 4 miljoen euro op de zorg.

Niemand weet nog hoe het verder moet. Het is nu te laat om in 2017 het tij te kunnen keren. Bezuinigen op de zorg wordt overigens door iedereen afgewezen. Ook kan niet zomaar worden gesleuteld aan de zorgpakketten voor cliënten.

Er zal dus een beroep worden gedaan op de vermagerde reserves. Er staat nog 10 miljoen waarvan 4,5 miljoen is bestemd voor de zorg. In een ander potje zit nog 3 miljoen om de gevolgen van de decentralisatie op te vangen. Samen 7,5 miljoen. Aanwending van deze reserves voor de zorg, veegt echter het positieve begrotingsplaatje van B&W met een klap van tafel. Het begrotingsoverschot slaat om naar een miljoenen tekort. Dit is wat B&W graag nog een poosje onder de pet wilden houden. Komend voorjaar zal het blijken. “De begroting is op orde” schreven B&W. Op het eerste gezicht klopt dat. Maar kijk iets beter en je ziet hoe de miljoenen je om de oren vliegen.

Opgesteld door Wiert Wiertsema

Volg

Krijg van elk bericht een mail.

Sluit u aan: